سالمى پس از خدمت سربازى به دنياى هواپيمائى كشيده شد و در سال 1348 موفق به اخذ مدرك خلبانى گرديد . سالمى كه در شعر گاهى از تخلّص كاظم و گاهى از تخلّص سالمى استفاده مىكند اولين مجموعه اشعارش بنام « باران » توسط انتشارات بامداد چاپ و منتشر شد و دومين مجموعه شعرش بنام « عطر نيلوفر وحشى » از طبع خارج شد ، سالمى مىگويد : « پس از دو مجموعه شعر فوق به لحاظ ورود به دانشگاه و اشتغال به تحصيل و قبول خدمت در انتشارات نو به عنوان ويراستار مشغول كار شدم و پس از انقلاب اسلامى با چند تن كاريكاتوريست به انتشار هفته نام « دخو » اقدام كردم اين مجله در قالب طنز به همراه كاريكاتور به بازار مطبوعات عرضه شد كه متأسفانه با مشكلات و معضلات سياسى و مالى بيش از سيزده شماره نشر نشد و به دنبال تعطيل نشريهء دخو در سال 1359 به تأسيس چاپخانه‌اى بنام « چاپ سالمى » اقدام كردم و نظر به علاقه‌اى كه به بازيگرى در سينما و تئاتر داشتم چندى به روى صحنه ظاهر شدم در سال 1370 سومين مجموعهء شعرم به نام « عشق يعنى خود نبودن ، او شدن » منتشر شد كه مورد استقبال قرار گرفت و شهرتى كسب كرد و در سال 1381 موفّق به كسب مجوز انتشارات ارمغان سالمى شدم و با اخذ فصلنامه « هنرپو » وارد دنياى مطبوعات گرديدم و ضمن فعاليت نشر به كار ويراستارى كتبى چند توفيق يافتم و كتابهائى بنام « بر گسترهء شعر » كه گزيده اشعار شاعران معاصر است طبع و نشر كردم كه همواره مورد توجه و استقبال قرار گرفته است » . سالمى در خاتمه مىگويد : « با فعاليت‌هائى كه داشته پير و ناتوان و خسته شده‌ام امّا از پاى نيفتاده و همچنان به پيش مىروم و در سنگر « هنرپو » تا جايى كه نفسى دارم در راه اعتلاى هنر متعالى و معرفى هنرمندان بزرگ ايرانى قلم مىزنم » .